Dansen op het slappe koord of over hoe leven niet meer gewoon is...


Bewondering heb ik wel voor degenen die hele persoonlijke verhalen delen, al vind ik de human interest programma's op televisie soms té...zoals recent 'Over mijn lijk', een serie over jong getroffenen met een dodelijke ziekte...de inkijkjes gaan mij té ver. RTL4 heeft zich in dit opzicht ontwikkeld als een probleemoploszender..Je zal maar bij het brede publiek bekend worden door "Help mijn man is klusser"...(waarom zitten die vrouwen er zo huilend bij...'hij beloofde dat...' een vrouw kan ook klussen, toch?) - 'vier handen op één buik', over zwangere pubermeisjes...'Verslaafd' en dan komen ze met een breekijzer en cameraploeg in de vroege ochtend je huis binnen...'zeg nou zelf, zó gaat het niet langer'...Maar misschien is dat óók een drive: 'ik kom met mijn probleem op televisie'...'Ik bén'...

Vandaar.

Toch wil ik nu délen. Voor één keertje...Waardoor? Afgelopen week moest ik toch weer in galop naar het ziekenhuis. Ik had namelijk een wondje in mijn oedeem-arm dat gevaarlijk was gaan ontsteken. 'Ik bel het wondcentrum', zei de huisarts. 'Kan je vandaag nog terecht'...O.K. Het wordt niet meer gewoon, dacht ik. Een wondje is tegenwoordig bij mij ziekenhuiswerk....Ik werd beklopt en bekeken...'hoe komt u daar aan?' Ja dat wist ik niet. Ik ging naar huis met een recept voor een stevige antibiotica kuur...

Het wordt niet meer gewoon....

In de zomer van 2017 werd borstkanker bij mij ontdekt...'Zag dit er altijd zo uit?' informeerde de huisarts. 'Ik heb gebeld, je kan maandag terecht in het ziekenhuis.'  Ik antwoordde dat ik maandag van de partij zou zijn. 'Dit komt niet van een val'...zei een specialist. 'Kijk'...tegen een stagiaire...die opgezette lymfen hier bij de oksel...'Ik voel niks'...Ik weet niet of de stagiaire een slechte aantekening kreeg. De specialist raakte uit zijn humeur. 'Ja maar dat ga ik niemand vertellen', reageerde ik toen ik de uitslag kreeg...Ik was in shock. 'Dat móet je wel vertellen hoor', suste een gespecialiseerd verpleegkundige.


Het circus dat daarop begint overkomt je...af en toe dacht ik: 'ja maar dit was toch voor héle andere mensen?' Het is duimen als je in de z.g. PET scan moet...'Nu gaan ze álles zien'...je probeert van de gezichten af te lezen hoe het ervoor staat. "Maar ze mogen niks zeggen".. Op de chemo-afdeling...flinke kuren die alles bij elkaar bijna een half jaar duurden...Ik werd een bekende in het ziekenhuis...(Als ik nu een vrouw daar zie met een of andere hoofd omwikkeling, soms een petje, denk ik...'oh, die zit nu dáár ongeveer in de behandeling'...)  Monter ging ik naar Van Tongeren, bekend in heel Nederland voor de prachtigste haarwerken...(Dan zit je al in een glijdende schaal)...
'Het blijft spannend', antwoordde de oncoloog op een vraag. "Ik reken erop dat u mij nog twintig jaar in de lucht houdt"...zei ik een keer....Aan zijn gezicht viel weinig af te lezen...

Toen mocht ik operaties...dat was een opluchting...Een operatie is iets weghalen tenslotte...nu ja...er is na twee operaties wel véél weggehaald...

Soms was ik melig...wéér een scan..."Geweldig apparaat", "Top", "Bedankt", zei ik soms...

Het is genezen, zomer 2018 was ik "vrij"...en toch...gewóón, nee. Ik dacht van wel, maar het wordt niet meer gewoon...

Winst is - en dat is een cliché - dit zeker in het licht van al die human interest op televisie - dat je oprecht het leven neemt, letterlijk néémt. Ervan geniet. Snel relativeert ook...Je energie heel snel af kan wegen...Je leeft in extra tijd...soms voelt dat ook zo. Maar goed. Ik hoop inderdaad dat ik nog twintig jaar in de lucht blijf...en wie weet meer.... Dan kan je niet blijven terugkijken zo van 'toen'...hoewel...leven wordt misschien nooit meer helemaal gewoon...


erop uit...en héél snel beslissen of iets of iemand je energie waard is...dat is geen 'daad', dat gaat vanzelf...

Verdwijnt u dus als het ware bij mij "van het tableau", dan is dit géén afwijzing, maar een afweging...dan heb ik geen geduld of energie voor de input en wens ik u elders wél gehoor of succes...Zo  blijft het voor u ook een beetje spannend...!



Populaire posts van deze blog

Rumoer in de stad - de tachtigers - Breitner, Israëls, Willem Witsen, de Veth, en.... Willem de Zwart

Klaus Mann Initiative Berlin in Amsterdam: herdenking tussen traditie en vernieuwing

Een bijzondere brief: Pieter de Zwart