Doorgaan naar hoofdcontent

Caspar Friedrich moment in de bergen: cyclus van de natuur als bron voor inspiratie

Caspar Friedrich: ochtend in de bergen



Niet ver van de plaats waar ik in de novembermaand verbleef - in Callosa Ensarria regio Alicante -  bevindt zich het historische kasteel van Guadalest - hoog in de bergen. El Castell de Guadalest of Casa Orduña, vernoemd naar het eens machtige Spaanse 'huis van Orduña', is gebouwd op de fundamenten van een oude Moorse nederzetting in de 13e eeuw. Na de periode van de 'Reconquista' kwam Guadalest in de 16e eeuw in handen van Spaanse grootgrondbezitters.

De plek heeft veel onheil doorstaan. In 1644 was er een grote aardbeving in het gebied dat het kasteel op de fundamenten na wegvaagde. Het werd herbouwd. Nog geen halve eeuw later viel het kasteel dat toen verrees ten prooi aan de vlammen. Er werd opnieuw gebouwd. In de 19e eeuw was het kasteel in handen van de orthodox Katholieke familie Orduña: op foto's in het kasteel, nu open voor publiek, wordt weinig gelachen. Daar was de plek misschien ook te afgelegen voor...

Hoewel Guadalest een toeristische trekpleister van de eerste orde is, kan men zich toch wel voorstellen hoe het leven op die plek geweest moet zijn. Geïsoleerd, weinig vertier...guur in de winter. Maar de familie Orduña vertrok dan misschien naar de grote stad.

Caspar Friedrich, (1774-1840), met zijn Romantische, onheilszwangere schilderijen naar de natuur, is niet ver weg in Guadalest.

Guadalest - het kasteel


Ruïnes van het oude kasteel, vóór de grote aardbeving



Een sprong naar de 21e eeuw, waarin beeldend kunstenaars zich óók door de cyclus van de natuur laten inspireren, maar dan meer op een spiritueel vlak. Ik ontmoette Joost van Santen, (1929), die licht als bron van alles in de kosmos tot zijn onderwerp koos. Ooit, bij het ontwerp van een kerkraam in gekleurd glas, werd hij geraakt door de lichtval. Hij wist: dit is het. De cycli van de kosmos wordt mijn thema. Intussen ontwierp hij onder meer het Ravensbrück monument op het museumplein in Amsterdam, (1975), en het glasraam op station Amersfoort. Beweging van het licht - soms ook met de cyclus van geluid - is een kern in zijn werk.
Joost van Santen in zijn atelier in Callosa

Ellips of Light op station Amersfoort door Joost van Santen



->->->naar website Joost van Santen





Landschap bij Callosa



Een beeldend kunstenaar die zich óók laat inspireren door de natuur is Janke Klompmaker.  Haar wandelingen door het landschap nabij Callosa leiden tot kunst die als het ware wil verwijzen naar wat ons op deze aardbol bindt - Janke Klompmaker is voor alles een kunstenaar die verbindingen legt tussen intermenselijke bewegingen en de natuur - zo men wil ook in een eeuwigdurende cyclus.

Werd ik op de plek waar ik verblijf getroffen door een compositie die begon te leven...










Compositie 1 - Janke Klompmaker - 





                                                                        Compositie II









De watervallen van Algar










In het MACA - Alicante




Populaire posts van deze blog

Over de noodzaak van vrijheid - en meer in het Stedelijk & daarbuiten

Revolutie - in Rusland in oktober 1917 - de zogenoemde 'seksuele revolutie' in '68 in Europa - en meer wat zich in en na dat magische jaar voltrok - (niet te vergeten de Franse Revolutie eind achttiende eeuw) - de Beierse Revolutie van 1918 na het vertrek van keizer Wilhelm II - propageert vrijheid, het afwerpen van ketenen. Daar komt dan toch meestal een militante vorm van afgedwongen eenheid voor in de plaats...dat is de paradox van een revolutie...

Aldus beschouwend vanwege een expositie in het Stedelijk met de titel Freedom is recognized necessity. Onder meer voormalige Sovjet propagandamateriaal is te zien...



Binnen het spanningsveld tussen vrijheid en gebonden zijn ontstaat vaak kunst. Momenteel loopt er in het Stedelijk in Amsterdam een indrukwekkende expositie van Studio Drift waarin het gaat - voor zover je kan samenvatten waar kunstwerken "over gaan" - over natuur versus cultuur. De technologische ontwikkelingen zijn zó ver gevorderd, dat we veel in de…

Hedwig Pringsheim en Jawlensky

Op 28 februari 1912 noteerde Hedwig Pringsheim in haar dagboek:

Früh Massage, Brief an Mim, von Peter, in die Stadt. Nachmittag erst russische Invasion: die Werefkina, ihr Vetter Jeblenski u. der Tänzer Sacharow mit kleinem Fuss und grossem Maul, die die Sammlung besichtigten. Um 1/2 5 Ablösung durch die spanische Invasion: Urbina, Bunge u. Prof. Garnella y Alda aus Madrid, zu selbem Zweck, dann Tee u. lebhafte Unterhaltung spanisch-französisch-deutsch. Noch spät in die Mauerkircher Str. die Kinder sehr munter angetroffen, zufuss heim. Karten an Katja u. Kaete u. den morgigen Brief an Mim vorgeschrieben. Scene mit den 3 unverschämten Mädchen.

Met Jeblenski wordt de kunstschilder Alexej von Jawlensky bedoeld, (1864-1941), die in 1896 samen met zijn vriendin Marianne von Werefkin vanuit St. Petersburg naar München trok. Hier verwierf hij naam en faam in de kring rond Wassily Kandinsky, later rond Emile Nolde - een groep die zocht naar nieuwe uitdrukkingsvormen voor een nieuwe tijd - weg…

Beelden aan zee

Cynisme uit China en boekenlandschappen van Jan de Bie

Liep er in het Noord Brabants museum een expositie over moderne Chinese kunst uit de zogenoemde Sigg collection. Uli Sigg (1946) is een Zwitserse diplomaat, zakenman en kunstverzamelaar. Vanaf 1979 werkt hij in China, maar ook was hij Zwitsers ambasadeur in Noord-Korea en Mongolië. En dan gaat hij Chinese hedendaagse kunst verzamelen en meer...het levert een mooi panorama op van sommige gedurfde kunst in landen waar nog steeds strenge censuur wordt toegepast op literatuur en beeldende kunst. Veel moet dan ook "tussen de regels" worden gezien...maar er zat ook minder gelaagd werk tussen..






Was ik met de beeldend kunstenaar Jan de Bie die "thuis" is in het Noord Brabants museum. Hij heeft er een permanente expositie in de vorm van een muurschildering uit 2013 in een doorloopzaaltje. Een voorrecht om daar opnieuw weer even met hem te staan.







Jan de Bie had een periode een fascinatie voor historische bibliotheken, "boekenlandschappen" - hij maakte etsen van on…

Een mooi schrijversfeest

Tijdens het jaarlijkse internationale festival Winternachten in Den Haag, worden alweer bijna tien jaar op rij in deze vorm ter afsluiting de Jan Campertprijzen uitgereikt. (De prijzen zelf bestaan dit jaar 70 jaar) Mooie prijzen, waaronder een oeuvreprijs.  Het is ook weer traditiegetrouw een mooi schrijversfeest waarin schrijvers en boeken als het ware worden gevierd, maar dit niet zonder stil te staan bij de stand van zaken in de Nederlandse letteren.

Foto: Schrijver en literair criticus Arie Storm opende de middag


 Aad Meinderts 
Dit jaar was het Arie Storm die zijn licht liet schijnen op het huidige literaire landschap. Zijn boodschap was niet optimistisch gekleurd. Volgens hem verkeert de literatuur "in een crisis", mede doordat lezen en schrijven aan consumentisme ten onder dreigt te gaan...waarbij we moeten denken aan de invloed van social media en ander digitaal gebruiksgemak. Er zit, om kort te gaan, volgens Storm teveel kaf tussen het koren.

Niet uit het veld gesl…