Doorgaan naar hoofdcontent

Een veelzijdige nazomermaand in september





In de septembermaand laat de natuur zich meestal nog even van haar mooie kant zien...augustus is de maand van verzadiging, in september blijft nog even wat in bloei stond of schiet zelfs nog wat door, terwijl  het namiddaglicht lager wordt. Het lijkt of de mensen hierop meebewegen: een nieuw seizoen vangt aan, een nieuwe start...er is goede zin, terwijl er nog niet helemaal afscheid is genomen van de zomer.

Terug van weggeweest begon september voor mij met een boeiend verhaal door Wim Willems in de Haagse Kunstkring over Ru Paré. Henrica Maria (Ru) Paré, geboren in Druten in 1896, maakte naam als schilderes en beeldend kunstenaar in Den Haag, waar het in de eerste decennia van de twintigste eeuw the place to be was wilde je beroemdheden ontmoeten in de kunstenaarsscène aldaar. Toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak en de jodenvervolging begon, koos ze vierkant partij. Ze weigerde zich in te laten schrijven bij de cultuurkamer en ging ondergronds. Ze redde de levens van vele joodse kinderen. Wim Willems heeft met zijn biografie een mooi monument voor haar leven en werk bezorgd.






Lichtvoetiger was het bezoek aan Leiden van Peter de Rijk, die onder het pseudoniem Ezra de Haan al heel wat boeken op zijn naam heeft staan. We troffen elkaar in de Hortus, waar we boeken uitwisselden. Een geanimeerde middag waarin mij vooral zijn reisverslag Roemenië bij is gebleven. Door een speciale commissie werd hij daar als laureaat gefêteerd met een uitbundig volksfeest.

nazomerlicht in de Hortus, Chinese tuin






In het Haagse hield oud studiegenoot in Leiden Reggie Baay onder grote belangstelling in Van Stockum zijn boekpresentatie. Leuk dat zo even te zien...er kon geen stoel meer bij...



Bibi Dumon Tak ontving in het literatuurmuseum de Theo Thijssenprijs voor jeugdliteratuur, qua prestige het equivalent van de P.C. Hooftprijs. Het was een ontroerende én geanineerde bijeenkomst. Bijzonder was dat er tot besluit een fotocollage met aftiteling van namen was gemaakt van alle vrienden en dierbaren die er volgens Dumon Tak toe hadden bijgedragen dat ze daar stond. Want aldus Dumon Tak: 'zoals een gans tijdens de trek profiteert van de vleugelslag van de anderen door in een V-formatie te vliegen...wordt iets nooit alleen bereikt.' Het maakte nieuwsgierig naar haar werk.





In Leiden ontving Lize Spit door de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde de Lucy B. en C.W. van der Hoogtprijs voor haar debuut 'Het smelt'. Er werden die dag vele prijzen uitgereikt, onder meer ook: De Elise Mathilde Essayprijs aan Fien Veldman en de Dr. Wijnaendts Frankenprijs aan Arjen Mulder voor zijn bundel Wat is leven? Queeste van een bioloog. Lize Spit vertegenwoordigt een nieuwe generatie schrijvers - ze hield een betoog over de ontstaansgeschiedenis van het boek, waarbij haar digitale (belevings)wereld duidelijk een rol speelde.

















De Bossche beeldend kunstenaar Jan de Bie, met wie ik via zijn echtgenote bevriend raakte, vierde zijn expositie in de z.g. 'Willem Twee' in Den Bosch, een voormalige fabriek, nu cultureel centrum met grote expositieruimtes. Het is een overzichtsexpositie van vroeger, en later werk. Een periode vormden voor De Bie bibliotheken - en het boek - een eindeloze inspiratiebron...veel werk getuigde daar weer van. De expositie is nog tot 28 oktober te bewonderen.



 Jan de Bie voor zijn muurschildering in het Stedelijk museum Den Bosch


Mijn bezoek aan Den Bosch voerde mij die dag nog naar een verrassing: Museum Slager. Vanaf 1976 wordt hier werk geëxposeerd van acht Bossche schilders uit drie generaties Slager - dat mag bijzonder heten, dat een familie zoveel kunstschilders voortbrengt. Ik was daar vanwege een expositie van spotprenten over (en tijdens) de Eerste Wereldoorlog door Jan Sluijters, (1871-1957), een Bosschenaar van geboorte.



Perry Pierik, van uitgeverij Aspekt, was daar aanwezig - de banden met Studiecentrum Eerste Wereldoorlog - die mede initiator was van de expositie - en Aspekt zijn hecht.  Aspekt bezorgt immers sinds jaar en dag de jaarboeken Eerste Wereldoorlog. En zo was er een begroeting binnen een mooi cultureel evenement.


De keizer die België uitbeent

Servië als vermoorde onschuld...

Welkom door de voorzitter van Studiecentrum Eerste Wereldoorlog Mr. E.J.M. Rosier



Perry Pierik - deze keer gewoon onder het publiek


Jan Sluijters heeft veel mooi werk gemaakt - overal in musea.

En zo is het seizoen nu echt begonnen...


Populaire posts van deze blog

Geschiedenis van de VOC met een donker randje...

Bezocht ik in het Nationaal archief Den Haag een bijzondere expositie: "De wereld van de VOC". Een verbijsterende hoeveelheid bijzondere en kostbare documenten uit de 17e en 18e eeuw is bewaard gebleven. De geschiedenis van de VOC  - met grote namen als Piet Hein en Jan Pietersz. Coen - is goed gedocumenteerd. We gingen op "ontdekkingsreis" - heette het op de lagere school. Onvermijdelijk kwamen daarbij de heidenen of "wilden" aan de orde, die als een soort bijvangst toch maar mooi met het christendom te maken kregen...ofwel: de beschaafde wereld.
Af en toe sijpelt deze visie door in de documenten, die dus tot ver in de twintigste eeuw gehandhaafd bleef.  Men deed uitgebreid verslag van de kennismaking met inheemse volkeren, waarbij men er niet voor terugdeinsde om hele dorpen uit te moorden als er werd gevreesd voor rebellie. Het ging immers maar om heidenen met vreemde gewoonten - "goddelozen" - waardoor men zich superieur achtte. Wat mij bet…

Thomas Mann en de Pringsheims - sporen in Leiden: de majolica verzameling van Alfred Pringsheim

De kunstverzameling van Alfred Pringsheim, de schoonvader van Thomas Mann, was wijd en zijn bekend. In het stadspaleis in de Arcisstrasse  waren niet alleen een indrukwekkende hoeveelheid schilderijen van oude - en eigentijdse meesters te bewonderen, waaronder Franz von Lenbach, Von Stuck, Defregger en Von Kaulbach - voor de wandschildering in de muziekzaal van Hans Thoma keerde Thomas Mann speciaal terug - maar ook was de verzameling Italiaans renaissance majolica aardewerk van Alfred Pringsheim internationaal bekend onder kunstkenners.

De beroemde kunsthistoricus Otto von Falke beschreef de verzameling in twee dikke boekwerken, die werden gedrukt in een oplage van 200 exemplaren bij de toenmalige Leidse uitgeverij A.W. Sijthoff. Het eerste deel verscheen in 1913, het tweede ontstond tussen 1914 en 1923.


Voor mijn onderzoek ging ik naar de Leidse universiteitsbibliotheek, afdeling bijzondere collecties, teneinde de boeken in mijn handen te kunnen houden. Dat gaf na alles wat ik intu…

Cynisme uit China en boekenlandschappen van Jan de Bie

Liep er in het Noord Brabants museum een expositie over moderne Chinese kunst uit de zogenoemde Sigg collection. Uli Sigg (1946) is een Zwitserse diplomaat, zakenman en kunstverzamelaar. Vanaf 1979 werkt hij in China, maar ook was hij Zwitsers ambasadeur in Noord-Korea en Mongolië. En dan gaat hij Chinese hedendaagse kunst verzamelen en meer...het levert een mooi panorama op van sommige gedurfde kunst in landen waar nog steeds strenge censuur wordt toegepast op literatuur en beeldende kunst. Veel moet dan ook "tussen de regels" worden gezien...maar er zat ook minder gelaagd werk tussen..






Was ik met de beeldend kunstenaar Jan de Bie die "thuis" is in het Noord Brabants museum. Hij heeft er een permanente expositie in de vorm van een muurschildering uit 2013 in een doorloopzaaltje. Een voorrecht om daar opnieuw weer even met hem te staan.







Jan de Bie had een periode een fascinatie voor historische bibliotheken, "boekenlandschappen" - hij maakte etsen van on…

De lichtheid van Alicante

Op de centrale wandelpromenade van Alicante aan de boulevard en haven, staan eeuwenoude bomen met bankjes eronder. De bomen moeten ongeveer rond 1900 zijn geplant. Mensen zoeken nog steeds koelte onder de bomen.





Maar Alicante nodigt ook uit om terug te gaan in de tijd...je kan je indenken dat hier adellijke jongedames uit Engeland met een chaperone tijdelijk verbleven om een verbroken verloving niet alleen te vergeten, maar ook om weg te zijn van de roddel in het kringetje. En wie weet werden er wel nieuwe kennissen opgedaan...





Alicante is licht - in vergelijking met het gestrengere, meer ingetogen Madrid. Dat komt door de haven, de zee...het aanmeren van boten uit alle windstreken...het milde klimaat...Prima plek, ook tijdens het fin de siècle, om te flaneren en het gure klimaat in meer noordelijke streken te overbruggen.