Doorgaan naar hoofdcontent

Beroemde voetstappen in Leiden en een forumdiscussie

Albert Einstein (l) en Lorentz in Leiden

Niemand anders dan Jan Wolkers kon zo beeldend vertellen over zijn eerste bioscoopervaringen in het Leidse Trianon in de Breestraat. Hier zag hij de film Tarzan. Aan de Breestraat ligt ook het café Burgerzaken, de vaste stek van Ilja Leonard Pfeijffer voordat hij naar Italië emigreerde. Pfeijffer studeerde Klassieke talen in Leiden. Het kan niet anders dan dat een universiteitsleven dat al bestaat vanaf 1575, talloze verhalen en beroemde namen genereert. Een greep: Bordewijk, Willem Bilderdijk, Piet Paaltjens, Jacob van Lennep, Maarten 't Hart, Maarten Biesheuvel, Huizinga...beroemde natuurkundigen die hier verbleven waren Hendrik Lorentz, (Nobelprijs in 1902), Albert Einstein en Paul Ehrenfest.

Zo is er ook weer een link met Thomas Mann, want Einstein werd in 1938 de buurman van Thomas Mann in Princeton, New York.

                             
 

Vanwege het 250-jarig bestaan van de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde was er een boottocht door de Leidse grachten met verhalen over de beroemdheden: waar Karel van het Reve met zijn auto de gracht in reed, waar Bilderdijk woonde en waar Huizinga examens afnam. Peter van Zonneveld kan doorgaan voor een expert in deze.



Er waren lofredes en prijsuitreikingen, afgesloten door een forumdiscussie onder leiding van Theodor Holman over de positie van de Nederlandse auteur in een globaliserende wereld. 

Forumdiscussie: v.l.n.r. Arnon Grunberg, Charlotte Mutsaers, P.F. Thomése en Theodor Holman

Een van de conclusies was dat een schrijver overal thuis is - temeer doordat de informatievoorziening veel toegankelijker is geworden - alleen het lezerspubliek verschilt per land. In sommige gevallen gaat een boek in vertaling er zelfs op vooruit. Maar zoveel schrijvers, zoveel manieren van interesse voor een wereld in verandering...Primair is een schrijver dus een eenzelvig wezen, kwam uit de discussie naar voren.

Populaire posts van deze blog

Twee bekroningen: naar Idwer de la Parra - schrijver/beeldend kunstenaar/acteur en naar Alfred Birney - behalve schrijver met een lange staat van dienst ook musicus

De grootste bekroning op zaterdag 23 september door De Maatschappij der Nederlandse Letterkunde was de Henriëtte Roland Holstprijs voor Alfred Birney - waarmee eigenlijk niet alleen de prijs werd toegekend aan 'De tolk van Java', maar in wezen voor een boek, dat een weerslag is van een oeuvre dat hij in een periode van 30 jaar opbouwde. Hij refereerde hier zelf nog even aan in een reactie op een vraag van Jacqueline Bel, die hem interviewde, over de gelaagdheid in de roman, de stijl en vorm - de vermenging van feit en fictie. "Wil ik daarop antwoorden, moet ik college komen geven", aldus Birney. "Natuurlijk zit er ook dertig jaar schrijverschap in dit boek...."




Een mooie bekroning voor een auteur die door de Libris literatuurprijs eerder dit jaar zijn doorbraak beleefde naar het (hele) grote publiek. 'De tolk van Java' wordt nu al uitgeroepen tot de toekomstige klassieker binnen het canon van de Nederlandse moderne literatuur.

De schrijfcarrière va…

Thomas Mann in Noordwijk

Bijzondere zaken:
Een bijzonder uitgaafje door de kenner van historisch Noordwijk Peter Mulder:  aardige anekdotes over de drie zomers die Thomas Mann in Noordwijk verbleef, in 1939, 1947 en 1955.





Thomas Mann in Noordwijk aan zee

Drie zomers verbleven Thomas Mann en Katia in Noordwijk aan zee, in 1939, in 1947 - toen hij voor het eerst weer in Europa was - en in 1955, de zomer kort voor zijn overlijden op 12 augustus van dat jaar. Wie rondloopt op die plek: Grand hotel Huis ter Duin, waar een suite werd gereserveerd - aan "een kamer" deed Thomas Mann niet...begrijpt wat hem beviel in Noordwijk aan de Noordzeekust. 

Het landschap in de omgeving van  het Noord-Duitse Lübeck en vooral het nabijgelegen Travemünde aan de Oostzee, ademen in het klimaat en in de villabouw in het duingebied dezelfde sfeer. Huis ter Duin herinnerde hem vermoedelijk sterk aan het Kurhaus in Travemünde. Wie bovendien Thomas Mann wil leren kennen, moet naar de zee.













Speciaal zitje en aparte trap vanaf Huis ter Duin




De mondaine badplaats Noordwijk in de periode van Thomas Mann









Uitbundige meimaand in een park vol verrassingen

De meimaand ging zó uitbundig zonnig van start, dat een dagje Antwerpen beslist buiten moest worden doorgebracht. Wat is dan mooier om museumpark Middelheim te bezoeken, met een vaste en een wisselende collectie beelden. Er zitten verrassingen tussen. Bij een eerste blik denkt de toeschouwer misschien over bovenstaand beeld: dat is een vrolijk moment, dat gaat over vreugde. Het is een beeld van Rik Wouters, (1882-1915), en heet Het zotte geweld. Uitgelatenheid, kan dus 'los van remmingen' zijn, en daardoor gewelddadige trekjes krijgen...


Ingetogen is het 'Koning en koningin' uit 1952, '53 van Henry Moore


Wieland Forster - Grote badende, 1971

Een optische grap deze zeilboot...


En hier wordt de toeschouwer/wandelaar uitgenodigd om zélf wat binnen het kader wordt waargenomen in te vullen...


Drijven deze blokken of zijn ze verankerd?


Een dissonant in het landschap...iets lomps wat nieuwsgierig maakt eromheen te lopen

Mooi, dat (museum) park:

Museum Middelheim







Slenteren…

2016: het jaar met de eindeloze nazomer....een terugblik

Het jaar begon met een geweldig mooi schrijversfestival in Noordwijk waar ik een bijdrage in leverde: op een aantal historische locaties lazen schrijvers voor uit hun werk.


V.l.n.r. op de foto: Onno Blom, Jean Pierre Geelen, de wethouder cultuur van Noordwijk, Dorine Holman, de drijvende kracht achter het festival, de medewerkster van 'cultuurcafé Noordwijk', Kester Freriks, Elsbeth Etty, Jeroen Koch, Marjolein van Heemstra.





'Was ich noch zu sagen hätte' was het thema van de boekenweek in maart. In de Leidse bibliotheek sprak ik over de vaderrol van Thomas Mann.




Leiden vanaf het water...



Onthulling gevelsteen op een mooie zomerdag op de Leidse Hogewoerd van de oprichter van de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde.




Een zomer ook waarin ik afscheid moest nemen van een dierbare vriendin: Teja Dichjans





Was ik in Spaarndam bij de expositie van tekeningen van Mathilde Renes, die haar leven bijhoudt in getekende dagboeken.



... En hield het niet op met nazomeren... strand…