Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Aanbevolen

Dwalen door en in de tijd: avantgarde toen en nu in het Stedelijk museum Amsterdam

Fascinerend in het Stedelijk museum waar ik zondag rondliep is de expositie Freedom of movement, kunstaankopen van jonge, veelbelovende kunstenaars. Sommigen maakten al naam, anderen weten zich een plaats te veroveren. Sterk op de voorgrond treedt een bijna hallucinerend spel met werkelijkheden en identiteiten. Er wordt gespeeld met ons huidige 'bestaan' door, en in social media in een tijd waarin 'online influencer' zijn een verdienmodel oplevert... Ben je geboren in 1984, zoals het geval is bij Kate Cooper, dan behoor je tot de digitale generatie - een generatie die opgroeide met internet.

De bezoeker wordt al wandelend door de soms hallucinerende tijdslagen en werkelijkheidsopties deel van de kunstwerken en videoinstallaties... je ziet ook iedereen met smartphones rondlopen en ofwel foto's maken, ofwel selfies...Het prikkelt de verbeelding, er gaat geen moraliserende waarschuwing van uit, en maakt ons bewust van de letterlijke 'Freedom of movement.' Ik …
Recente posts

Iconen in Den Haag en expositie Erwin Olaf: over de comfortzone door context van iconen

IJssalon Florencia in de Haagse Torenstraat, hier gefotografeerd vanuit de tram, is een onbetwist icoon van de stad. Begonnen in 1932 door Edward Talamini, na een verblijf in Amerika werd het Italiaanse 'Eduardo' veranderd in Edward, aldus de informatie op de site van Florencia, groeide de zaak uit tot een trefpunt voor alle lagen van de Haagse bevolking. Vroeger opende de zaak om half 5 om arbeiders de kans te geven een eerste kop koffie bij Florencia te genieten. Tegenwoordig beginnen ze om half acht. Daklozen, straatventers, mensen werkzaam in allerlei beroepen, maakten de koffie bij Florencia tot een begrip. En dan het ijs, niet te vergeten...Er is gratis Wifi en de smartphone of mobiel kan gratis worden opgeladen. De koffie, al naar gelang met een klodder slagroom, is niet meer dan twee euro. Een wereldplek!


Heel anders, maar ook iconisch, zijn sommige foto's van Erwin Olaf in zijn op 16 februari geopende grote dubbel-expositie in zowel het Haagse gemeentemuseum als …

Over de Koude Oorlog: een petite histoire

Dit jaar november is het 30 jaar geleden dat de muur in Berlijn werd afgebroken. Pas, of alweer 30 jaar? Wat we soms vergeten is dat de Koude Oorlog tussen Oost- en West- Europa langer duurde: met de val van de muur in het kielzog van de periode van dooi die aanbrak in de Sovjet Unie en in onder meer Roemenië - wie "erbij" was heeft ongetwijfeld de executie van de Cheausescu's, life op televisie uitgezonden, nog op zijn of haar netvlies - kwam er langzaam maar zeker een einde aan ruim 40 jaar Koude Oorlog. Alle reden voor Aspekt om een reeks te beginnen, gewijd aan deze periode in de geschiedenis. Onlangs verscheen deel 2 met een bijdrage van mijn hand.

Zoals het gaat met bundels zit er ongetwijfeld voor ieder boeiende materie tussen. Wat opvalt is de afwisseling en kwaliteit van de stukken met een hoog informatie gehalte. Wie wist bijvoorbeeld dat paranormale gaven - en geloof daarin - door de twee kampen werd ingezet om als het ware via andere kanalen dan de ons vertr…

Thomas Mann contra Heinrich: een inleiding

Op 30 december 1917 schreef Heinrich Mann aan zijn collega-broer Thomas:

De vijandschap van je geest kende ik van oudsher, e. wanneer je extreme stellingname in de oorlog jezelf heeft verwonderd, voor mij was deze vooruit te zien. Dit weten heeft mij niet belemmerd, dikwijls van je werk te houden, nog vaker erin door te dringen, het bij herhaling publiekelijk te prijzen of verdedigen, e. je, als je aan jezelf twijfelde, te troosten als een jongere broer. Ontving ik van dit alles bijna niets terug, ik heb mij er niet door van de wijs laten brengen. Ik wist dat je, om je zeker te voelen, zelfbeperking nodig hebt, zelfs afweer van anderen, - en zo ben ik ook je aanvallen - ze strekken zich uit vanaf een tijdschrift met de naam "Vrijstaat" tot in je meest recente boek - altijd nog zonder grote inspanning te boven gekomen.

Te boven gekomen e. niet vergolden - of pas dan een enkele keer vergolden als het niet meer om het persoonlijke ging, of om literaire voorliefde of intellectuel…

Hedwig Pringsheim en Jawlensky

Op 28 februari 1912 noteerde Hedwig Pringsheim in haar dagboek:

Früh Massage, Brief an Mim, von Peter, in die Stadt. Nachmittag erst russische Invasion: die Werefkina, ihr Vetter Jeblenski u. der Tänzer Sacharow mit kleinem Fuss und grossem Maul, die die Sammlung besichtigten. Um 1/2 5 Ablösung durch die spanische Invasion: Urbina, Bunge u. Prof. Garnella y Alda aus Madrid, zu selbem Zweck, dann Tee u. lebhafte Unterhaltung spanisch-französisch-deutsch. Noch spät in die Mauerkircher Str. die Kinder sehr munter angetroffen, zufuss heim. Karten an Katja u. Kaete u. den morgigen Brief an Mim vorgeschrieben. Scene mit den 3 unverschämten Mädchen.

Met Jeblenski wordt de kunstschilder Alexej von Jawlensky bedoeld, (1864-1941), die in 1896 samen met zijn vriendin Marianne von Werefkin vanuit St. Petersburg naar München trok. Hier verwierf hij naam en faam in de kring rond Wassily Kandinsky, later rond Emile Nolde - een groep die zocht naar nieuwe uitdrukkingsvormen voor een nieuwe tijd - weg…

Caspar Friedrich moment in de bergen: cyclus van de natuur als bron voor inspiratie

Niet ver van de plaats waar ik in de novembermaand verbleef - in Callosa Ensarria regio Alicante -  bevindt zich het historische kasteel van Guadalest - hoog in de bergen. El Castell de Guadalest of Casa Orduña, vernoemd naar het eens machtige Spaanse 'huis van Orduña', is gebouwd op de fundamenten van een oude Moorse nederzetting in de 13e eeuw. Na de periode van de 'Reconquista' kwam Guadalest in de 16e eeuw in handen van Spaanse grootgrondbezitters.

De plek heeft veel onheil doorstaan. In 1644 was er een grote aardbeving in het gebied dat het kasteel op de fundamenten na wegvaagde. Het werd herbouwd. Nog geen halve eeuw later viel het kasteel dat toen verrees ten prooi aan de vlammen. Er werd opnieuw gebouwd. In de 19e eeuw was het kasteel in handen van de orthodox Katholieke familie Orduña: op foto's in het kasteel, nu open voor publiek, wordt weinig gelachen. Daar was de plek misschien ook te afgelegen voor...

Hoewel Guadalest een toeristische trekpleister va…